Artykuł 5 Traktatu Waszyngtońskiego to klauzula obrony zbiorowej stanowiąca, że zbrojny atak na jednego członka NATO jest traktowany jak atak na wszystkich. W takiej sytuacji każde państwo Sojuszu ma obowiązek udzielić pomocy stronie zaatakowanej, podejmując „niezwłocznie, indywidualnie i w porozumieniu z innymi Stronami, działania, jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej”, aby przywrócić i utrzymać bezpieczeństwo obszaru północnoatlantyckiego.
